تحلیل رابطه کانونی تدریس اثربخش استادان با خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی و دانشیار گروه علوم تربیتی دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی ، تهران، ایران

2 استادیار گروه علوم تربیتی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

3 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی گروه علوم تربیتی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

چکیده

هدف: هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی رابطه کانونی تدریس اثربخش استادان با خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان بود.
روش پژوهش: جامعه پژوهش دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه بوعلی سینا در سال تحصیلی 99-1398 به تعداد 3000 نفر بودند که با روش نمونه­گیری طبقه­ای متناسب و بر مبنای جدول مورگان نمونه‌ای به حجم 341 نفر انتخاب شد. روش پژوهش کمی، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی است. ابزارهای پژوهش، پرسشنامه تدریس اثربخش اسلامیان (1393) و پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی صالحی (1390) بوده است. پایایی و روایی ابزار، از طریق آلفای کرانباخ و تحلیل عاملی تأییدی تعیین شد. برای تحلیل داده‌ها از روش­های آمار توصیفی (شاخص­های مرکز و پراکندگی) و استنباطی (همبستگی کانونی و رگرسیون خطی چندگانه) از نرم‌افزار SPSS 25 استفاده شد.
یافته‌ها: یافته­های پژوهش، نشان‌دهنده آن است که ابعاد تدریس اثربخش استادان دارای همبستگی کانونی مثبت و معنی‌دار در آلفای 01/0 به مقدار 7/0 با ابعاد خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان است.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که ابعاد تدریس اثربخش استادان قادر به تببین 294 درصد واریانس متغیر خودکارآمدی پژوهشی دانشجویان است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of the focal relationship between professors effective teaching and students research self-efficacy

نویسندگان [English]

  • Fakhr al-Sadat Nasiri Valik Bani 1
  • Afshin Afzali 2
  • maryam ghaderi sheekhi abadi 3
1 Faculty member and associate professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities, Tarbiat Dabir Shahid Rajaei University, Tehran, Iran
2 Assistant Professor Department of Educational Sciences, Faculty of Literature and Human Sciences, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran
3 Ph.D. in Educational Management, Department of Educational Sciences, Faculty of Literature & Humanities, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran
چکیده [English]

Objective: The purpose of this study was to investigate the focal relationship betweenprofessors effective teaching and students research self-efficacy.
Methods: The research population were 3,000 people of the postgraduate students of Bu Ali Sina University in the academic year of 2019 2020, which were selected by proportional stratified sampling method and based on Morgan table, a sample of three hundred and forty-one people was selected. The research method is quantitative, descriptive and in type of correlational studies. The research instruments were the Islamian Effective Teaching Questionnaire (2014) and the Salehi Research Self-Efficacy Questionnaire (2011). The reliability and validity of the instrument were determined through Cronbach's alpha and confirmatory factor analysis. Data were analyzed using descriptive statistics (center and dispersion indices) and inferential statistics (focal correlation and multiple linear regression) using SPSS 25 software.
Results: Findings indicate that the dimensions of effective teaching of professors have a positive and significant focal correlation in alpha 0.01 to 0.7 with the dimensions of students 'research self-efficacy.
Conclusion: The results showed that the dimensions of effective teaching of professors can explain %294 of the variance of students' self-efficacy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: Effective teaching
  • Research self-efficiency
  • Focal correlation