بررسی نظرات دانشجویان تحصیلات تکمیلی درباره قوت‌ها، ضعف‌ها، فرصت‌ها و تهدیدهای نوآوری برنامه‌های درسی هنری در آموزش عالی هنر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری برنامه درسی دانشگاه اصفهان

2 دانشیار دانشگاه اصفهان

3 استاد دانشگاه اصفهان

4 دانشیار دانشگاه هنر اصفهان

چکیده

هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی نظرات دانشجویان تحصیلات تکمیلی درباره قوت‌ها، ضعف‌ها، فرصت‌ها و تهدیدهای نوآوری برنامه­های درسی هنری در آموزش عالی هنر بوده است. روش پژوهش، توصیفی پیمایشی بود و به‌منظور گردآوری داده­ها از مصاحبه نیمه‌ساختار یافته و پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده شد. همچنین روایی محتوایی مصاحبه و پرسشنامه با نظرات کارشناسان، بررسی و پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ 90/0 برآورد شد. جامعه آماری شامل همه دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه هنر اصفهان و روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی (کمی) و نمونه‌گیری هدفمند (کیفی) بوده است. نتایج نشان داد؛ مهم‌ترین نقطه قوت مربوط به گویه توجه به یادگیری مادام‌العمر به‌منظور به روز بودن دانشجویان و مهم‌ترین ضعف­ها امکانات نامناسب است. تقویت فرهنگ نوآوری، مهم‌ترین فرصت نوآوری در برنامه‌های درسی هنر است. مهم‌ترین تهدید، کمبود دانش و فناوری روز دنیا در کشور است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the Viewpoints of Graduate Students towards Strengths, Weaknesses, Opportunities, Threats Underlying the Innovation-based Approach to Arts Curricula in Higher Education

نویسندگان [English]

  • Setare Mousavi 1
  • Mohamaad Reza Nili 2
  • Ahmad Reza Nasr 3
  • Mohammad Masoud 4
چکیده [English]

Abstract: The main objective of this study was to investigate the viewpoints of graduate students towards strengths, weaknesses, opportunities, threats underlying the innovation-based approach to arts curricula in higher education. This descriptive survey made use of semi-structured interviews and researcher-made questionnaires in order to collect the required data. The validity of interviews and questionnaires was confirmed by obtaining experts’ opinions and their reliability was determined using Cronbach's alpha coefficient (0.90). The statistical population was composed of all graduate students at Art University of Isfahan. Then, the stratified random sampling (quantitative) was used in terms of sampling method and the actual process of sampling was undertaken in the format of purposeful sampling method (qualitative). The results indicated that the item “paying attention to lifelong learning in order to keep students up to date” was the most important strength point and the item “inappropriate facilities” was the most important weak point. Besides, it was indicated that the items of “fostering a culture of innovation” and “lack of new and up-to-date knowledge and technology in the country” were the most notable opportunity and threat, respectively.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: Strengths
  • weaknesses
  • Opportunities
  • Threats
  • Innovation
  • Curricula
  • art

آزاد، ناصر و ارشدی، ایمان (1388). بررسی تأثیر فرهنگ سازمانی برحمایت ازنوآوری (مورد کاوی شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران). بررسی‌های بازرگانی، 36، 26 – 38.

اقدسی، مریم (1383). بررسی راهکارهای مشارکت اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های علوم تربیتی تهران در برنامه ریزی آموزشی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.

ایمانی طالب‌زاد، لیدا (1384).بررسی چگونگی اجرای آیین‌نامه واگذاری اختیارات برنامه‌ریزی درسی به دانشگاه‌ها. پایان‌نامه دکتری، دانشگاه شهید بهشتی.

تورانی، حیدر؛ آقایی، امیر و منطقی، مرتضی (1391).تجارب جهانی در زمینه نوآوری‌های آموزشی از منظر شیوه‌های تولید، پذیرش و اجرای نوآوری در آموزش عمومی ایران. فصلنامه نوآوری‌های آموزشی، 43، 7 -41.

حسینی، مهدی و دارابی، هلیا (1394). معرفی الگوهایی برای آموزش دانشگاهی نقد هنر تجسمی. مطالعات تطبیقی هنر، 5 (10)، 35 - 55.

خرسندی، اکبر؛ عارفی، محبوبه؛ بیات، نبی‌اله؛ سلیمانی، خدایار و روشنی، حسن (1394). ارزیابی دانش، توانش، نگرش و خلاقیت کارآفرینی دانشجویان (مورد مطالعه: دانشگاه‌های اصفهان و زنجان). نامه آموزش عالی، 8 (29)، 59 – 83.

خسروی، رحمت‌اله و سجادی، سید مهدی (1390). تحلیلی بر نظریه­ انتقادی تعلیم و تربیت و دلالت‌های آن برای برنامه درسی.پژوهش در برنامه درسی، 8 (4)، 1 - 14.

رهبرنیا، زهرا و جنانی، مهکامه (1395). دستیابی به راهکارهای بهبود شرایط آموزشی کارشناسی ارشد هنر تصویرگری با قیاس بین برنامه آموزشی دانشگاه تهران و آکادمی هنر سانفرانسیسکو. مطالعات تطبیقی هنر، 6 (11)، 55 – 67.

سالاروندیان، سیما؛ حسینی‌خواه، علی و گرامی، سیما (1394).ارزیابی تخته هوشمند به‌عنوان نوآوری آموزشی بر اساس نظریه انتشار نوآوری اِورت راجرز. نظر و عمل در برنامه درسی، 6، 71 -100.

عارفی، محبوبه (1384).بررسی برنامه­های درسی رشته علوم تربیتی در آموزش عالی ایران و ارائه راهکارهای بهبودی آن. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس.

علوی، سید حمیدرضا؛ خضری، مهدی و قزل‌ایاغ، محمد (1382). رابطه بین خلاقیت کارکنان با جو سازمانی.پیام مدیریت،7و 8، 133 – 160.

فتحی واجارگاه، کوروش و آزادمنش، ناهید (1385). امکان‌سنجی کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در برنامه­ریزی درسی آموزش عالی. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، 42، 23 -42.

 فتحی واجارگاه، کوروش و نوروززاده، داریوش (1387). درآمدیبربرنامه­ریزیدرسیدانشگاهی. تهران: انتشارات مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی.

فتحی واجارگاه، کوروش و مهمویی، حسین (1387). بررسی نقش عوامل مؤثر بر مشارکت اعضای هیئت علمی در برنامه‌ریزی درسی دانشگاهی.مجله آموزش عالی ایران، 1 (1)، 65 -139.

 فتحی واجارگاه، کوروش؛ عارفی، محبوبه و شرف، زینب (1388). شرایط و زمینه­های مشارکت اعضای هیئت علمی در فرایند برنامه ریزی درسی دانشگاهی. آموزشعالیایران، 1 (4)، 145 - 178.

فردانش، هاشم و وحدانی، محمدرضا (1393).شرایط تسهیل‌گر کاربرد و نهادینه‌سازی نوآوری‌های آموزشی: مطالعه موردی ارزشیابی کیفی، توصیفی در آموزش ابتدایی. پژوهشنامه تربیتی، 39، 141 -152.

کرمی، مرتضی (1392). طراحی و سنجش تأثیر محیط‌های یادگیری سازنده گرا بر رضایت، نگرش و یادگیری در آموزش عالی.آموزش عالی ایران، 5 (23)، 2 -50.

 مظفر، فرهنگ؛ خاک‌زند، مهدی؛ چنگیز، فهیمه و فرشادفر، لیلا (1388).معماری گروهی حلقه مفقوده در آموزش طراحی معماری. فصلنامه فناوری آموزش، 3 (12)، 338 -349.

 منطقی، مرتضی (1384). بررسی نوآوری‌های آموزشی در مدارس ایران. فصلنامه نوآوری‌های آموزشی. 4، 57 - 64.

 مهرمحمدی، محمود (1386). بازاندیشیفرآیندیاددهی-یادگیریدرتربیتمعلم. تهران: انتشارات مدرسه.

موسوی، ستاره؛ نیلی، محمدرضا؛ نصر، احمدرضا و مسعود، محمد (1394). تبیین شاخص‌های نوآوری در هدف‌های برنامه‌های درسی رشته‌های هنری و بررسی میزان کاربست آنها.دو فصلنامه مطالعات برنامه درسی در آموزش عالی، 11، 85 -120.

نورمحمدی، محمد؛ محمدی، محمد؛ ناصری، رضا؛ کشاورزی، فهیمه و رحمانی، فهیمه (1395). بررسی رابطه بین شایستگی‌های عاطفی – اجتماعی مدیران و نوآوری دانشگاهی: نقش واسطه‌ای شایستگی‌های فنی، زمینه‌ای و رفتاری اعضای هیئت علمی. فصلنامه نوآوری و ارزش‌آفرینی، 4 (8)، 1- 12.

نیلی، محمدرضا؛ موسوی، ستاره؛ نصر، احمدرضا و مسعود، محمد (1393). بررسی میزان آگاهی اعضای هیئت علمی گروه‌های فنی و مهندسی دانشگاه‌های اصفهان و صنعتی اصفهان از مؤلفه‌های اساسی نوآوری برنامه­ریزی درسی و میزان کاربست آنها. فصلنامه آموزش مهندسی، 64، 59 - 88.

 یمانی، نیکو و فیروزآبادی، نسرین (1392). برنامه درسی اصلی در آموزش پزشکی: معرفی چند رویکرد.مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، 9، 1263-1273.

یوسف‌زاده، محمدرضا (1392). نظریه تربیتی و رویکرد برنامه درسی از منظر عمل‌گرایی نوین. فصلنامه پژوهش در برنامه­ریزی درسی، 10 (37)،  23 -43.

 

Abaci, O. (2013). Concept education by art education and an investigation on the opinions of teacher candidates about the different concept.Procedia -Social and Behavioral Sciences, 106, 690-695.

Anderson, J. (2010).Building Capacity of Teachers Faculties in Technology Pedagogy Integration for Improved and Learning, Asia and Pacific Regional Bureau for Education, 12 (3), 95-103.

Ankem, K. (2004) Adoption of Internet resource-based value-added processes by faculty in LIS education. Library and Information Science Research, 26 (4), 482-500.

Banga Chhokar, K.) 2010). Higher education and curriculum innovation for sustainable development in India. International Journal of Sustainability in Higher Education, 11(2), 141-152.

Barrasa, A. (2010). Integrating leadership behavior and climate perceptive team work: antecedents, structure, and influence and effectiveness in organization. Published Doctoral Dissetation. Madrid University.

Bin Hj Abd Wahab M. (2012). Study on the Impact of Motivation, Self-Efficacy and Learning Strategies of Faculty of Education Undergraduates Studying ICT Courses. The 4th International Postgraduate Research Colloquium. [Cited 2012 Apr 11]. Available from: http://bsris.swu.ac.th/iprc/4th/14.pdf

Buss, R. R.; Zambo, D.; Painter, S. R. & Moore, M. D. (2013). Examining Faculty Member Changes in an Innovative Educational Doctorate Program. Innov High Educ, 38, 59–74.

Carless, D. R. (2001). A case study of curriculum innovation inHong Kong. In D. R. Hall, & A. Hewings (Eds.), Innovation in English language teaching (pp. 263-274). London: Routledge.

Cheng, M. Y. (2009). The effectiveness of innovation education in Malaysia. Journal of Education + Training, 7 (51), 555- 556.

Creswell, J. & Plano Clark, V. (2007). Designing and conducting mixed methods research, Thousand Oaks: Sage.Methodology, 11 (4), 327 - 344.

Deilomgani, M. (2003). Information technology in educational programs. Journal of Educational Technology, 5 (22), 102-112.

Dreesmann, M.; Grüner, H. & Schmidt, A. (2014). Creative Industries: a new sphere of activities for the University of the Arts? Aspirations, challenges and restraints of creative industries in the context of management education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 110, 587 – 594

Filimowicz, M. A. & Tzankova, V. K. (2014). Creative making, large lectures, and social media: Breaking with tradition in art and design education. Arts & Humanities in Higher Education, 5 (2), 1–17.

Filiz, O.; Yurdakul, I. K. & Şahin İzmirli, Ö. (2013). Changes in professional development needs of faculty members according to stages of technology use and field differences. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 93, 1224 – 1228

Kırkgöz, Y. (2008). Curriculum innovation in Turkish primary education. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 36 (4), 309-322.

Lattuca, Lisa R. & Stark, Joan S. (2009). Shaping the college curriculum: academicplans in context, John Wiley & Sons, Inc, San Francisco

Mintrom, A. (2005). Revising the educational system. FATE in Review, 26, 31-36.

Moreno, J. M. (2010). The dynamics of curriculum design and development: in school knowledge in a comparative and historical perspective. In: Benavot, A.; Braslavsky, C., eds.Changing curricula in primary and secondary education. Hong Kong: Comparative Education Re-search Centre.Pp 195–209.

Newell, S. & Turner, M. (2006). Innovation. Encyclopedia of Management. Ed. Marilyn Helms, D. B. A. 5th ed. Detroit: Gale, 374-376.

Nisbet, J. (1975). Innovation—Bandwagon or Hearse? In Alan Harris, Martin Lawn, William Prescott. (Eds). Curriculum Innovation, London: Croom Helm in association with the Open University Press, 1-14.

Nitenson, S. (2005). Adoption and Implementation of radical innovation. Dissertation presented in partial fulfillment of the requirements for the degree doctor of philosophy in the graduate school of the Golden Gate University.

Oakes, J. & Lipton, J. (2002). Struggling for educational equity in diverse communities. Journal of Educational Change, 26, 383-406.

Oliver, Shawn L. (2008). Comprehensive curriculum reform as a collaborative effort of faculty and administrators in a higher education institution: A higher a case study based on grounded theory. Published doctoral dissertation. Kent State University.

Papzan, A. & Soleimany A. (2010). Comparing Cell Phone-Based and Traditional Lecture-Based Teaching Methods' Effects on Agricultural Students' Learning. Journal of Information and Communication Technology in Educational Sciences, 1 (1), 55-56.

Peeco, S. (2009).Acceptation of educational innovation. Journal of Vocational Behavior, 48, 275-300.

Plano Clark, V.; Creswell, J.; O’Neil Green, D. & Shope, R. (2008). Mixing quantitative and qualitative approaches: An introduction toemergent mixed methods research, In: S. HesseBiber& P. Leavy. (Eds.). Handbook of emergent methods, New York: The GuilfordPress.

Psycharis, S. (2011). Presumptions and actions affecting an e-learning adoption by the educational system Implementation using virtual private networks، University of the Aegean – Department of Primary Education and Greek Pedagogical Institute، (http://www،eurodl،org/?p=&sp=full article =204).

Ricard, V. B. (2011). Self-directed learning revisited: A process perspective. InternationalJournal of Self-Directed Learning, 4 (1), 52-65.

Slattery, P. (2010).Curriculum development in the postmodern era. New York: Routledge.

Stark J. S.; Lowther, M. A. K.; Hagerty, B. M. & Orczyk, C. (1986). A conceptual Framework for the study of perspectiveprofessional programs in colleges and universities. Journal of higher Education, 57 (3) Availablefrom: http://www.jstor.org/pss/1981552.

Tagomori, H. & Bishop, L. (2011). A ContentAnalysis of Evaluation Instruments Used for StudentEvaluation of Classroom Teaching Performance in Higher Education, Paper presented at the annualmeeting of the American Education Research Association, 2011, New Orleans.

Timperley, H. & Parr, J. (2005). Theory competition and the process of change. Journal of Educational Change, 6 (3), 227-251.

Vavoula, G. N. (2005). D4.4-A study of mobile learning practices. Available From: URL: http://www.mobilearn.org/download/results/public_deliverables/MOBIlearn_D4.4_Final.pdf

Wedell, Martin (2009). Planning for Educational Change Putting people and their contexts first, The Continuum International Publishing Group Ltd, LondonWedell, Martin (2003). Giving TESOL change a chance: Supporting key players in the curriculumchange process. System, 31, 439-456.

Yarmohammadian, Mohammad Hossein; Mozaffary, Mina &Saghaeia Nejad Esfahani, Sekineh (2011). Evaluation ofquality of education in higher education based on Academicquality improvement program model. Social and BehavioralSciences, 15, 2917 – 2922.